| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Alexander Abusch |
| Pseudonim | Ernst Reinhardt |
| Urodzenie | 14 lutego 1902, Kraków |
| Śmierć | 27 stycznia 1982, Berlin |
| Zawód | polityk, dziennikarz, publicysta, krytyk literacki, poeta |
| Wyznanie/pochodzenie | rodzina żydowska |
| Funkcje i odznaczenia | |
| Minister kultury NRD | 1958–1961 |
| Wicepremier | 1961–1971 |
| Federacja Kultury Wschodu Niemiec | wiceprzewodniczący i przewodniczący honorowy 1972–1982 |
| Order | Brązowy Order Zasług dla Ojczyzny |
| Miejsce pochówku | |
| Cmentarz | Cmentarz Centralny Friedrichsfelde, Berlin |
Alexander Abusch wychowywał się w Norymberdze w rodzinie żydowskiej; jego ojciec zajmował się drobnym handlem. Już w młodości angażował się w ruch socjalistyczny i komunistyczny, wstępując w 1916 roku do Freien Sozialistischen Jugend. Od 1921 roku pracował w redakcjach prasowych. Po dojściu Hitlera do władzy opuścił Niemcy i spędził lata 1933–1946 na emigracji, najpierw we Francji, a od 1941 roku w Meksyku. W okresie emigracji redagował pismo "Rote Fahne" i „Freies Deutschland” oraz współredagował Brunatną księgę o podpaleniu Reichstagu. Po powrocie do kraju skupił się na działalności politycznej i krytyce literackiej.
Jak wyglądały jego początki i życie prywatne?
Urodził się 14 lutego 1902 roku w Krakowie. Dorastał w Norymberdze; w wieku 14 lat uczył się kupieckiego rzemiosła. W 1916 roku dołączył do Wolnej Socjalistycznej Młodzieży. Od 1921 roku pracował w redakcjach prasowych, co ukształtowało jego drogę zawodową jako dziennikarza i publicysty. W 1931 roku zawarł związek małżeński z Hildegardą Aßmann.
Gdzie pracował podczas emigracji i czym się zajmował?
Po objęciu władzy przez nazistów Abusch wyjechał z Niemiec. W latach 1933–1946 przebywał na emigracji; w 1941 roku przeniósł się do Meksyku. Pracował w redakcji „Naszych Czasów”, a następnie był redaktorem naczelnym "Rote Fahne" w latach 1935–1939 i "Freies Deutschland" w latach 1941–1946. Był współredaktorem Brunatnej księgi o podpaleniu Reichstagu i wyraźnie sprzeciwiał się dyktaturze Hitlera.
Jaką rolę pełnił w NRD i w kulturze?
Po zakończeniu wojny skoncentrował się na polityce i krytyce literackiej. W 1950 roku podpisał apel sztokholmski. Był ministerem kultury NRD w latach 1958–1961, a następnie pełnił obowiązki wicepremiera od 1961 do 1971 roku. W ostatnim okresie życia, od 1972 do 1982 roku, działał jako wiceprzewodniczący i honorowy przewodniczący Federacji Kultury Wschodu Niemiec. Z racji zajmowanych stanowisk mieszkał w osiedlu kierownictwa NRD w rejonie Majakowskiring w Berlinie-Pankow.
Jakie opublikował książki i artykuły?
Pisał zarówno prozę, jak i prace z zakresu literatury i polityki. Jego dorobek obejmuje teksty polityczne, krytycznoliterackie oraz wspomnienia. Najważniejsze tytuły to:
- Der Kampf vor den Fabriken (Erzählungen), 1926
- Braunbuch über Reichstagsbrand und Hitler-Terror (współredaktor), Paryż 1933
- Der Irrweg einer Nation, Meksyk 1945 (wyd. pol. 1950)
- Stalin und die Schicksalsfragen der deutschen Nation, Berlin 1949
- Literatur und Wirklichkeit, Berlin 1952
- Schiller – Größe und Tragik eines deutschen Genius, 1955
- Kulturelle Probleme des sozialistischen Humanismus, Berlin 1962
- Shakespeare. Realist und Humanist, Berlin 1964
- Entscheidung unseres Jahrhunderts, Berlin 1977
- Der Deckname, Memoiren, Berlin 1981
