| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Eugeniusz Babraj |
| Data urodzenia | 23 października 1896 |
| Miejsce urodzenia | Kraków |
| Data śmierci | 28 maja 1942 |
| Miejsce śmierci | Magdalenka |
| Zawód / rola | Oficer piechoty, działacz niepodległościowy |
| Stopień wojskowy | kapitan piechoty |
| Wybrane służby | 1 pp Legionów Polskich; 59 pp (Inowrocław); KOP — batalion "Bereźne" |
| Odznaczenia | |
| Główne ordery | Krzyż Niepodległości, Srebrny Krzyż Zasługi (dwukrotnie) |
Eugeniusz Babraj urodził się 23 października 1896 w Krakowie w rodzinie Michała. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 1 pułku piechoty Legionów Polskich, a w II Rzeczypospolitej kontynuował zawodową służbę wojskową.
Życiorys i służba wojskowa
Po odzyskaniu niepodległości otrzymał mianowanie na porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1921 roku w korpusie oficerów piechoty. W latach 1923–1933 służył w 59 pułku piechoty stacjonującym w Inowrocławiu.
W kwietniu 1933 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 roku; w korpusie oficerów piechoty zajmował 102. lokatę. W marcu 1939 pełnił służbę w batalionie KOP "Bereźne" jako dowódca plutonu łączności.
Aresztowanie i śmierć
We wrześniu 1941 został zatrzymany pod fałszywym nazwiskiem „Eugeniusz Borkowski”. Najpierw osadzono go w alei Szucha, a następnie w więzieniu na Pawiaku.
28 maja 1942 został rozstrzelany w Magdalence.
Ordery i odznaczenia
Otrzymał Krzyż Niepodległości 24 października 1931 za pracę w dziele odzyskania niepodległości. Srebrny Krzyż Zasługi przyznano mu po raz pierwszy 10 listopada 1928, a po raz drugi w 1938 za zasługi na polu pracy społecznej.