| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Anna Maria Blom |
| Data urodzenia | 25 grudnia 1969 |
| Miejsce urodzenia | Kraków, Polska |
| Zawód i specjalność | |
| Zawód | Immunolog, biochemik |
| Stanowisko | Profesor chemii białek, Uniwersytet w Lund |
| Specjalność | układ dopełniacza |
| Edukacja | |
| Magister | Uniwersytet Jagielloński, 1993 |
| Doktor | Uniwersytet w Uppsali, 1997 |
| Wyróżnienia | |
| Doktor honoris causa | Uniwersytet Rzeszowski, 2018 |
| Członkostwo | Królewska Szwedzka Akademia Nauk, 2023 |
Anna Blom jest specjalistką w badaniu mechanizmów działania układu odpornościowego, ze szczególnym naciskiem na system dopełniacza. Pracuje jako profesor na Wydziale Medycyny Uniwersytetu w Lund, gdzie kieruje zespołem zajmującym się wpływem regulacji dopełniacza na nowotwory, choroby autoimmunologiczne i infekcje.
Edukacja i początki kariery
Urodziła się w Krakowie i w 1993 roku ukończyła Uniwersytet Jagielloński, zdobywając magisterium z biochemii i biologii molekularnej. W 1997 roku uzyskała stopień doktora nauk medycznych na Uniwersytecie w Uppsali, prowadząc badania z zakresu chemii medycznej. Po doktoracie przeprowadziła staż podoktorski na Uniwersytecie w Lund, gdzie w 2001 roku otrzymała stopień docenta w dziedzinie eksperymentalnej chemii klinicznej.
Badania naukowe i dorobek
Badania Anny Blom koncentrują się na regulacji aktywności układu dopełniacza jako części wrodzonego układu odpornościowego. Zespół, którym kieruje, bada mechanizmy wpływające na przebieg infekcji, chorób autoimmunologicznych — na przykład tocznia rumieniowatego i reumatoidalnego zapalenia stawów — oraz nowotworów. Grupa analizuje także strategie bakterii i wirusów pozwalające na unikanie działania dopełniacza.
Jej publikacje obejmują ponad trzysta prac naukowych, w tym liczne badania eksperymentalne. W ostatnich projektach zespół zajmował się rolą białka C3 w wydzielaniu insuliny i w procesie autofagii w komórkach trzustki.
Stanowiska administracyjne i udział w programach badawczych
W latach 2004–2009 Blom kierowała siecią naukową Blood and Defence. W latach 2009–2011 koordynowała program HOPE dotyczący interakcji gospodarza z patogenem w ciężkich infekcjach. W 2010 roku weszła do zarządu programu strategicznego BioCARE poświęconego badaniom nad rakiem.
Od 2013 roku pełniła funkcję zastępcy kierownika Katedry Medycyny Translacyjnej ds. strategicznych, a w latach 2014–2016 odpowiadała za kształcenie w tej katedrze i była członkinią kolegium naukowego Wydziału Medycyny Uniwersytetu w Lund. W 2015 roku została wiceprzewodniczącą Centrum Badań Klinicznych w Malmö. W 2016 roku objęła przewodnictwo Szwedzkiego Komitetu Naukowego Badań Medycznych i Zdrowia w Sztokholmie.
Wyróżnienia i uznanie
Uniwersytet Rzeszowski nadał jej tytuł doktora honoris causa w 2018 roku za osiągnięcia naukowe. W 2023 roku została wybrana na członkinię Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk w klasie medycyny. Otrzymała również tytuł Wallenberg Scholar, co odzwierciedla wsparcie Fundacji Knut i Alice Wallenberg dla jej badań.
