| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Adolf Aleksandrowicz |
| Data urodzenia | 30 grudnia 1811 |
| Miejsce urodzenia | nieznane |
| Data śmierci | 28 kwietnia 1875 |
| Miejsce śmierci | Kraków |
| Zawód | chemik, aptekarz |
| Wykształcenie | |
| Szkoły | Gimnazjum św. Anny w Krakowie; Wydział Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego; studia w Berlinie |
| Kariera | |
| Akademicka | asystent; docent Uniwersytetu Jagiellońskiego (od 1849) |
| Praktyka | kierownik apteki "Pod Złotą Głową" w Krakowie |
| Działalność naukowa i członkostwa | |
| Członkostwa | Towarzystwo Naukowe (członek czynny od 1857); Komisja Balneologiczna i Fizjograficzna; Izba Przemysłowo-Handlowa (od 1866); Urząd Probierczy |
| Publikacje | wyniki analiz wód mineralnych w Rocznikach Towarzystwa Naukowego Krakowskiego |
| Pochówek i upamiętnienie | |
| Pochówek | Cmentarz Rakowicki, kwatera LC, narożnik północno-zachodni |
| Upamiętnienie | patron ulicy w Dzielnicy X Swoszowice (Kraków) |
Adolf Aleksandrowicz był polskim chemikiem i aptekarzem związanym z Krakowem, znanym z pracy naukowej nad wodami mineralnymi oraz działalności w samorządzie miejskim.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie, a następnie studiował na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego i kontynuował naukę w Berlinie. W środowisku uniwersyteckim pracował najpierw jako asystent, a od 1849 roku pełnił stanowisko docenta.
W Krakowie prowadził również praktykę aptekarską jako kierownik apteki „Pod Złotą Głową”. Od 1857 roku należał do Towarzystwa Naukowego i uczestniczył w pracach Komisji Balneologicznej i Fizjograficznej.
Praca naukowa i badania wód mineralnych
Aleksandrowicz przeprowadził analizę chemiczną wód mineralnych w szeregu uzdrowisk: Krynica, Szczawnica, Iwonicz, Rabka-Zdrój, Krościenko nad Dunajcem, Krzeszowice, zakopiańska Jaszczurówka oraz Żegiestów. Wyniki tych badań wraz z opisem stosowanych metod opublikował w Rocznikach Towarzystwa Naukowego Krakowskiego.
Działalność publiczna i represje
Brał udział w wypadkach krakowskich w latach 1846 i 1848, a w październiku 1848 został wybrany na radnego Krakowa. W 1861 roku uczestniczył w delegacji do Wiednia, która zablokowała plan wyburzenia budynków między Wawelem a kościołem dominikanów.
W lipcu 1863 Rząd Narodowy mianował go naczelnikiem miasta Krakowa. Władze austriackie aresztowały go za to; spędził 10 miesięcy w więzieniu na Wawelu i 12 miesięcy w Ołomuńcu. Po powrocie do czynności publicznych został członkiem Izby Przemysłowo-Handlowej (1866) i ponownie radnym w 1867 oraz 1872 roku. W tym okresie działał jako chemik sądowy, członek Urzędu Probierczego oraz od 1867 radca Rady Ogólnej Towarzystwa Domu Przytułku Pracy.
Upamiętnienie i pochówek
Adolf Aleksandrowicz został pochowany na cmentarzu Rakowickim w kwaterze LC, w narożniku północno-zachodnim. Jego nazwisko nosi ulica w krakowskiej Dzielnicy X Swoszowice.
